Etappe 3

Op zaterdag 14 juni 2014 zijn de 73 equipes van start gegaan voor de derde etappe van de Europarit 2014 vanuit het hotel in Umkirch, vlak bij Freiburg.

 

Enkele equipes hebben het de vorige avond laat gemaakt, want zij wilden Hanneke Machielsen nog feliciteren die vandaag jarig is.

 

Het eerste deel van de route gaat een klein stukje door Duitsland en nadat de Rijn is overgestoken gaat men verder door Frankrijk. Daar worden diverse kleine dorpjes doorkruist tot de koffiepauze op de Col du Donon.

Vanaf de Col du Donon starten de deelnemers met een fotorit, waarbij de afstanden wel bij de foto´s stonden, maar de situaties moest men zelf in de juiste volgorde worden gezet. Ook nu ging men door enkele leuke dorpjes en prachtige landwegen. Uiteindelijk kwam men ruim op tijd voor de middagpauze in Benéstroff waar men de lunch kon nuttigen. Veel deelnemers hadden meer dan een uur de tijd voor deze pauze en het was gezellig druk bij restaurant La Toque Blanche.

Op het moment dat de laatste deelnemer vertrok kwam er een telefoontje van equipe 13 dat ze even verderop langs de kant van de weg stonden met een kapotte voorband. Vanuit hun post informeerden Ben Bosch en Frits de Wilde naar adressen van garages in de buurt en gingen naar de plek waar de auto stond. Raymond Fortunati had inmiddels het wiel eraf gehaald en vervolgens konden Ben en Marloes Dijkhuis naar de garages. Een band van dit type was echter niet voorradig en toen reste er niets anders dan de auto af te laten voeren door de hulpdienst. Deze voerde de auto af naar een Citroëngarage, waar men ook geen passende band had. Inmiddels werd er door de officials druk gebeld met diverse andere equipes en uiteindelijk bleek dat Bertus Hengstman een reservewiel had meegegeven aan Marc ter Avest. Die was inmiddels al in Trier bij de finish, maar hij bood aan om even terug te rijden om het wiel af te leveren bij Marloes en Raymond. Deze rit koste hen wel wat liters brandstof, maar daar stond een besparing van liters bier tegenover.

De deelnemers kwamen onderweg ook nog door Luxemburg en daar kon goedkoop de tank worden gevuld. De brandstofprijzen liggen daar ongeveer 30 cent lager dan in Duitsland en dat leverde tevreden gezichten op bij de deelnemers en officials.

Trier werd van een smal landweggetje binnen gereden en vanaf de heuvels rondom de stad had men een prachtig uitzicht over de rivier en de vele historische monumenten van de stad. Een avondetape had ook hier wel georganiseerd kunnenn worden. 

In het Penta hotel in Trier was het erg gezellig. Het ruime hotel heeft een goed restaurant waar vanaf 20.00 uur kon worden gegeten. Ook buiten op het terras en vóór de ingang was het een drukte van belang en werden de gebeurtenissen van de zaterdag besproken door de deelnemers. Equipe 13 wilde graag even bijkomen van het gebeuren van die dag en trok zich eerst terug in de binnenstad waar ze een Pizzeria opzochten met hun hulptroepen. Kennelijk ging het meer om de gezelligheid dan om het stillen van de honger, want bijna niemand kon de pizza´s op.

Tegen half twaalf kwam Marc Dijkhuis nog even langs om samen met zijn moeder Lucie een setje banden te brengen, zodat zijn zus de volgende morgen weer veilig op pad kan voor de vierde etappe. 

Klik HIER voor alle foto's van Etappe 3

Terug naar overzicht